बिर्सुभन्दा याद आउछ बिताएका रातहरू
युगौ युग बाँच्छ भन्थ्यौ हामी दुईको साथहरू ।
बलेकै त ताप्छन् आगो निभेको के अर्थ छ
त्यसैले त एका एक दिन थाल्यौ घातहरू ।
जति पनि सहुँला म दुःख कष्ट परिआए
भन्ऩे हिजो तिमीनै हौ आज झिक्यौ हातहरू ।
हुर्कायौ रे सन्तान उस्को म त अँझै बियोगमा छु
सुहाग आखिर तिमीनै हौ भन्दै गर्थ्यौ बातहरू ।
रामकृष्ण पौडेल “अनायास”
गजलकुन्ज, चितवन