Skip to content

सिंहवाहिनी -१२- बाह्रौं अध्याय (देवीको सिङ्गार कार्य)


सारा देवले गर्न थाले देवीरूप सिङ्गार
सिङ्गारबाटै पुग्छ महिषासुरको बिगार

शंकरले प्रदान गरे अति राम्रो शूल
चक्र दिए विष्णुले चक्रै थियो मूल

बरुणले शंख दिए अग्नि दिन्छिन् शक्ति
सारा देवले पूजा गर्दै उनकै गर्छन् भक्ति

वायुदेवले तरकस दिए धनुष काँड भरी
यो, शत्रुलाई नाश पार्ने बन्न गयो धरी

बज्रबाटै ब्रज बनाई, इन्द्र देवले दिए
ऐरावतको घण्टी समेत इन्द्रले दिए

काल दण्डबाटै दण्ड बनाएर हेर
यमराज दण्ड दिछन् फेरी त्यहीं नेर

बरुणले पास दिए, माला प्रजापति
ब्रह्माजीले कमण्डलु अस्त्र कतिकति

सूर्य देवले दिनुभयो रोमकुपमा तेजकर
कालको उपहार भयो ढाल अनि तरवार

यसै वेला समुद्रले हार लिइ आए
अजीर्ण दिव्यबस्त्र पनि साथै ल्याए

दिव्य चुडामणि, दुई कुण्डल साथै कडा पनि
अर्धचन्द्र भुजभूषण साथै नुपुर समेत अनि

गलामा लाउने हसली त हातमा लाउने आंैठी
चिल्लो चिल्लो सारा शरीर जस्तै तेलको चौठी

सारारत्न आभूषणले सिङ्गारमा चम्की
प्रदान गरे समुद्रले स्वेच्छतामा लम्की

विश्वकर्मा पनि आए फर्सा हातमा लिइ
कवच अनि कमल–माला उपहार दिइ

कमल पूmल प्रदान गर्ने भए जलाधिस
त्यहाँ होडबाजी राम्रै थियो थिएन है रिस

देवीजीको वाहनलाई सिङ्गार गर्ने काम
रत्नहरू जडान गर्ने हिमाल खोज्थे ठाम

मधु पान पात्र लिई कुवेर आउनु भयो
शेषनागले नागहार साथमा ल्याउनु भयो
सर्ब देवको आभूषणले सुसिङ्गारित भइ
अद्वितीय सिङ्गारमा देवी छाउनु भयो

शक्तिरूपा भवानीको सिङ्गार भयो पुरा
बाणी निस्क्यो गर्जनमा रैछ तीखो छुरा

आकाश भयो गुञ्जयमान उनको अट्टहासले
पैmलिन गयो बाणीहेर संसार काँप्यो त्रासले

सिंहनाद जब गुञ्ज्यो सारा आकाश भरी
प्रतिध्वनित हुन गयो गुञ्ज्यो घरी घरी

विश्वभरी हलचल भयो समुद्र भयो कम्पन
पृथ्वी त काप्न थालिन हट्न गयो वड्पन
ठूला ठूला पहाड पनि कम्पन हुन थाले
देवहरू सबै मिलीजुली आरती नै बाले

देवी तिम्रो जयहोस् भन्न थाले देवले
स्तबन गर्न थाले ऋषि मुनि सबले

त्रिलोक सबै हेर्दाखेरि क्षोभग्रस्त भयो
महिषासुरको पनि लौ ध्यान त्यतै गयो

महिषासुरले भन्न थाल्यो के हुन लाग्यो
सिंहनाद सुने पछि हेर देवी तिरै भाग्यो

महिषले देख्दो भयो देवीको त्यो पारा
भन्नथाल्यो गणलाई तयारहोऊ सारा

तीनै लोकलाई प्रकाश छर्ने कस्तो रैछ प्रभा
शिवजी कि ती प्रियपात्र कस्ती रैछन् रम्भा

पदकमल अति भारी पृथ्वी नै धस्ने
अति राम्रो रूपछ मोहित भइ फस्ने

मुकुट तिन्को रत्न जडित अति थियो चमक
पदकमल अति कोमल चल्दा दिन्छन् दमक

हजारौं छन् भूजा तिन्का साथै अस्त्रशस्त्र
अति सुन्दर सुशोभित छन् शरीरका बस्त्र

धनुषको टंकारले सातै पातल ध्वनित
जलथल सर्वत्र उनको स्वरले पुनीत

भजन

जय जननी जय जननी जय जय जननी जयजननी

तिमी देव भयहारिणि भवतारिणि
तिमी देवी भवभामिनि भवभामिनि
तिमी कल्याणकारिणि कलाधारिणि
परधाम निवासिनि तिमी योगिनि
जय जननी जय जननी

शुद्ध ब्रह्मरूपा तिमी जगन्माता
तिमी सनातन सही सत्यदाता
हौ आदि अनादि तिमी विधाता
हौ महामाया नवदुर्गा माता
जय जननी जय जननी

तिमी रमा उमा अनि देवी राधा
तिमीबाटै हट्न जाने सारा बाधा
कल्याणीनी सबकी हौ महामाया
जीवन शैली हेर्दा छ अति साधा
जय जननी जय जननी

मूल प्रकृति हौ तिमी कलाधारी
तिमी नै सबकी भरण भकारी
दीन दुःखी सबको गर्ने रक्षक
जय जय माताजी तिमी संसारी
जय जननी जय जननी

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *