सिंहवाहिनी -१८- अठारौं अध्याय (चण्ड–मुण्डले देवी देख्नु)

एक दिनको कथा हो यो
शुम्भका सेबक छन् जो

हिमालतिर जाँदाखेरि
मूर्छित परे देवी हेरी

देवीको त्यो सुन्दररूप
नयन रम्य लाग्ने खुप

चण्ड मुण्डले चेतै छोडे
सारा ध्यान त तेत्यै मोडे

कौतुहल मनमा चल्यो
प्रकाशमय दियो जल्यो

ती दुबै दरबार गए
देवी रूपको व्याख्या गरे

अति राम्री रहिछन् नारी
बस्ने हिमशिखर रम्यपारी

हिमाल शीरै टल्काउने
नयनसुधा बर्षाउने

सिंहवाहिनी अति राम्र्री
प्रसादमा सुहाउने हाम्री

अतिनै राम्रो हुन्छ राजा
ओडाउन सुन्दर खादा